حسام الدین شفیعیان

مهربانی و انسانیت

واژه ای به نام مهربانی,واژه ای که انسان به آن دست یابد. آن موقع روحش و جسمش در این واژه حل شود. آدم های مهربان دارای روحی حساس و طبعی لطیف هستند. آنها خیلی زود مثل یک گل یا مثال آدم برفی آب میشوند. آدم های مهربان دنیا را بر نگاه دوست داشتن یکدیگر و محبت به انسانها و جانداران میدانند. بهترین سبک و بهترین رسم را دارند.اگر رسم زندگی این باشد شاید سخت باشد سختی آن در مرامنامه آنست .شاید سختی های خود انسان در این مرامنامه مرحم شود چون زنجیره مهربانی که بشود یک گستردگی بسیار زیاد همه مرحم هم بشوند جهان بسیار زیبایی را شاهد خواهیم بود از طیف وسیعی. زبان گفتاری نگاه همه آن تبدیل میشود به گوهره محبت و انسانیت.حیف هست که عمر انسانی بدون محبت و مهربانی به سر شود .آدمهای مهربان زیادن.برای آنها جهان شکل خودش را دارد مواظب گلهای جهان باشیم.و به این روح یعنی روح انسانی یاد دهیم که به آن زنجیره بپیوندند یعنی به زنجیره انسانیت. روح انسانی و روح دیگری و جسم و روح در عمل مهربانی و انسانیت.

حسام الدین شفیعیان